Dit betekend voor papa en mama een heel weekend even geen zorg, geen canule,geen leukemie,geen chemo caspers even alleen elkaar.
Dat een raar idee.
Owen vrijdag weg gebracht, eerst verlegen,kat uit de boom kijken.
Maar als dat alles eenmaal achter de rug is komt hij los.
Liep te spelen en te rennen , helemaal goed.
Mochten ook zo maar weg van hem, gaf ons een dikke knuf en kus en liep zelfs mee naar de deur om ons daar nog een knuf en kus te geven.
Na een hele lange tijd zaten Brie en ik weer naast elkaar in de auto helemaal alleen met zijn 2.
Even geen Owen bij ons, das een raar idee voelde gewoon vreemd net of we iets vergeten waren.
Een nachtje slapen zonder Owen thuis is eigenlijk best fijn, geen piepjes,geen zuchtjes en geen alarmen die afgaan maar je mist hem toch.
Zaterdag saampjes heerlijk dagje sauna gehad en zondag heerlijk op het strand geweest.
Toen maar weer snel onze kanjer halen, was echt even lekker zo met zijn twee maar ook wel weer heerlijk als hij der is.
Bij ophalen een vrolijk mannetje met een smile van oor naar oor en mooie glinster oogjes.
zo fijn om dat te zien, hij heeft der ook van genoten gewoon even kind zijn,gewoon logeren,gewoon even zonder papa en mama en gewoon geen ziekenhuis,gewoon gewoon.
Het is raar om na zo veel maanden achter elkaar de zorg hebben moeten dragen en nog maar is heerlijk om der dan zo even uit t ekunnen gaan om de batterij een beetje weer op te laden en even heerlijk met elkaar te zijn.
Maar dan weer thuis, back to reality, of te wel met je neus weer in de boter maar nu wel met een heerlijk weekend als gedachten.

Wanneer gaan we weer..............???